امام زمان (شماره ی 5)

http://axgig.com/images/18466567867838162992.jpg


شباهت های حضرت حجّت به خورشید

«و اَمّا وَجهُ الاِنتِفاعِ بی فی غَیبَتی فَکالاِنتِفاعِ بِاشَّمسِ اِذا غَیَّبَها عَنِ الاَبصارِ السَّحابُ»

مَثل من و مَثل بهره برداری از منِ امام زمان (علیه السلام) در عصر و زمان غیبت،به مانند خورشیدی در پس پرده ی ابر می ماند.(بحارالانوار،ج 53،ص181)

حضرت خود را به خورشید تشبیه کردند.یکی از وجوه شباهت حضرت امام زمان (علیه السلام) به خورشید این است:

شما ببینید ما یک منزلی را می سازیم،آیا خورشید به درون آن می تابد یا نه؟جوابش این است:به هر مقدار که ما پنجره و در به سوی خورشید باز کنیم،به همان مقدار از نور خورشید بهره می بریم.درهای رو به خورشیدِ اطاق می توانند درون ساختمان را از نور و حرارت خورشید بهره مند کنند.لذا فرمودند:خانه هارا رو به خورشید بسازید.خانه ای که آفتاب اول وقت به آن می تابد،اهل آن خانه کمتر مریض می شوند،میکروب های خانه کشته می شوند.این برای خورشیدِ طبیعت و ظاهری.

دل به منزله ی اطاق چهار دیواری می ماند.خورشید فروزان امامت و ولایت،نور امام زمان (علیه السلام) چه زمانی به دل می تابد و در آن منعکس می شود؟

دل از نور و حرارت امام زمان،از رؤیت امام زمان (علیه السلام) می تواند بهره ببرد اما زمانی که پنجره به سوی امام زمان (علیه السلام) باز کند...

پنجره دل تقوا،توسل،ایثار و از خود گذشتگی است،پنجره خدمت به ذریه ی پیامبر ختمی مرتبت (علیهم السلام) ،انس با قرآن،بندگی،آن هم بندگی کامل و جامع و تمام عیار است.پنجره دل،محافل و مجالس ذکر اهل بیت است،پنجره دل، زیارت مشاهد مشرفه است و...

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:

به خدا قسم مسأله و موضوع امامت و ولایت ما از نور خورشید هم روشن تر است.

 

(کتاب چهارده گفتار پیرامون ارتباط معنوی با حضرت مهدی)   

امام زمان (شماره ی 4)

http://axgig.com/images/18466567867838162992.jpg 


(حضرت مهدی(علیه السلام) محور عالم)

چه جملات عجیب و غریبی درباره ی حضرت ذکر شده است،چقدر جالب و زیباست،می فرماید:

«سَیفُ اللهِ الَّذی لا یَنبُو،نُور اللهِ لا یَخبُو،مدارُ الدَّهر ونَوامیسُ العَصر»

او شمشیر قهر خداست که کُند نمی گردد و نور خداست که خاموش نمی شود،مدار روزگار و حافظ دور زمان است.

(مفاتیح الجنان ،اعمال شب نیمه شعبان)

یعنی تمام روزگار و هر که در  روزگار وجود دارد محور چرخشش و گردشش آقا امام زمان (علیه السلام) است.همه دور او می چرخند و همه چرخششان به برکت وجود اوست.زمان،مردم،جهان و جهانیان محور دارند. محور تکوینی اش حضرت است.انسان شبی10دقیقه بنشیند این زیارتنامه ها را از اول بسم الله بخواند.نگاه کند ببیند این آقای ما،امام زمان (علیه السلام) کیست؟و از چه ویژگیهای عظیمی برخوردار است؟

امام زمان (شماره ی 3)

http://namehnews.ir/content/files/entezari/33388.jpg


گریه های امام صادق(علیه السلام)

امام صادق (علیه السلام) به سدیر صیرفی جملات عجیبی را فرمودند.سدیر می گوید:رفتم دیدم آقا امام صادق (علیه السلام) حالت عجیبی دارند،خودشان را به خاک می مالند،گریه می کنند ومنقلب هستند.دیدم آقا می گویند:

«آقای من،آقای من!غیبت تو بستر استراحت من را جمع کرده است و خواب را از من گرفته است.»(بحارالانوار،ج51،ص219)

گفتم:آقا برای چه کسی اینطور گریه می کنید؟فرمودند:

«امام زمان(علیه السلام)»

بعد جمله ای فرمودند که در خور دقت وتدبر است،فرمودند:

«اگر امام زمان را درک کنم خدمتش را می کنم.»(بحارالانوار،ج51،ص148)

این کلام امام صادق (علیه السلام) است.همه کسانی که درباره ی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)کتاب نوشته اند این جملات را در کتاب هایشان آورده اند.(در اکمال الدین شیخ صدوق ودیگر کتب هم این جملات آمده است.)

بعد امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

«ای سدیر،خدا به امت موسی (علیه السلام) خبر داد که قرار است چهارصد سال دیگر برای شما رهبری بیاید.امت حضرت موسی (علیه السلام) همه جمع شدند،گفتند:بچه ها را از مادر هایشان جدا کنید.حتی بچه های حیوانات را هم از مادرهایشان جدا کردند.همه شروع به ناله وضجّه وگریه نمودند که خدایا،ما رهبری را از تو می خواهیم.آنقدر به درگاه باری تعالی گریستند و التماس کردند که چهارصد سال تبدیل به دویست و سی سال شد.باز اصرار ورزیدند تا این که خداوند آن مدت را نیز بخشید و حضرت موسی (علیه السلام) آمدند.

امام صادق (علیه السلام)فرمودند:

شمانیز اگر این عمل را انجام دهید،آقا تشریف می آورند.

آیا ما حاضریم این کار را بکنبم؟

امام زمان (شماره ی 2)

http://namehnews.ir/content/files/entezari/33388.jpg



نظر مرحوم آیت الله قاضی درباره ی ملاقات با امام زمان (علیه السلام):

بعضی از شاگردان مرحوم آیت الحق سیّد علی قاضی از او سوال کرده بودند آیا ممکن است،در این عصر و زمانه خدمت امام زمان (علیه السلام) رسید؟

اگر از بعضی ها این سوال بشود ممکن است بگویند:نه،راه مسدود است.مورچه داشت غرق می شد فریاد می زد آی... عالَم را آب برد.مورچه ی دومی آمد و گفت:ساکت باش،آرام بگیر،خودت داری غرق می شوی،من که سالم هستم.انسان که زیر آوار می ماند فکر می کند همه شهر زیر آوار مانده است .آن کسی که غرق شده است و راهی برای خودش نمی بیند برای همه هم نسخه می پیچد و می گوید:آقایان من رفتم نرسیدم برای شما هم راه وجود ندارد.اگر تو نرسیدی،مردم گناهشان چیست؟

مرحوم قاضی در پاسخ این سوال جواب عالی و شایسته ای دادند،فرمودند:

خدمت خدا می شود رسید،خدمت بنده ی خدا نمی شود؟خدا اجازه داده خدمتش برسیم،نماز یعنی به محضر خدا رسیدن،نماز یعنی رابطه با خدا پیدا کردن.می دانید چرا می گویند نماز معراج مؤمن است؟پیغمبر به معراج رفت چه کند؟در معراج گفت و گوی خاصی داشت که به معراج تشریف بردند،یعنی هر کس می خواهد با خدا صحبت کند نماز بخواند.نماز انسان را به معراج می رساند،می تواند در نماز به عرش خدا برود و با خدا گفت و شنود داشته باشد.چطور ممکن است انسان خدمت خدا برسد باخدا حرف بزند ولی خدمت امام زمان ممکن نیست برسد؟!

امام زمان (شماره ی 1)


http://namehnews.ir/content/files/entezari/33388.jpg


گناه عامل دوری ما از امام زمان (علیه السلام)

وظیفه ی شیعه در زمان غیبت چیست؟

غیبت امام زمان در اثر گناهی است که ما انجام داده ایم.مرحوم خواجه نصیر درباره ی امام زمان سه جلمه زیبا دارد:

«وجودُهُ لُطفُ وتَصَرُّفُهُُ لُطفٌ آخَر وَ غَیبَتُهُ منّا»

(وجود امام زمان لطفی است و تصرف او لطفی دیگر و غیبت آن حضرت از جانب ماست)

در اینجا سه لطف مورد بحث وجود دارد:

1-خدا:لطفی که منسوب به خداست این است که برای جهان امام بیافریند برای جهان انسانی کامل و جامع بیافریند.2-امام زمان(علیه السلام):لطف دوم مربوط به امام زمان(علیه السلام) می شود که در دلها و درجهان ماده و معنا،تصرف کند و کار امامت خود را انجام دهد که انجام می دهد3-شیعیان:اما لطف سوم این است که شیعه حضرت را بپذیرد ، دوستان پیرو فرامین و نواهی امام زمان باشند.هرچه را او دوست می دارد دوست بدارند و با هر چیزی که او دشمن است دشمن باشند و... .اما شیعه این کار را نکرد،لذا خواجه نصیر می فرماید:«غیبة منا» لطف سوم را ما انجام ندادیم،ما آماده پذیرایی وآماده پذیرش ورود امام زمان(علیه السلام) نشدیم.

حضرت آیت الله بهاءالدینی(ره) در یکی از جلسات خصوصی صحبت های جالبی می کردند،از جمله فرمودند:

بدانید ما یک مهمان بسیار عزیزی داریم،این مهمان عزیز فرورگاه و منزلگاهش قلب ما،جان ما و دل ماست،حواستان باشد کاری نکنید که آزرده اش کنید و از قلب و جان و دل شما بیرون برود.

فرمودند:

اسمش را هر چه می خواهی بگذار،بنده اینگونه بهره بردم که این مهمان عزیز امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می باشد.


(کتاب چهارده گفتار پیرامون ارتباط معنوی با حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)-حسین گنجی)